skip to Main Content

Het verhaal van Mirella

Ik ben Mirella (24 jaar). Ik kreeg de Bells verlamming 8 weken geleden. Het is al een stuk opgeknapt, alleen mijn mond staat nog een beetje scheef en mijn oog sluit nog niet helemaal.

Bij mij is het pas ’s middags begonnen. Ik schrok me rot toen ik in de spiegel keek. Huisartsenpost gelijk gebeld, moest direct komen. Mijn reflexen deden het perfect, dus was het geen beroerte, waar ik zelf heel bang voor was.

Een dag later was het nog erger. De huisarts kwam bij mij thuis, want ik was zo bang. Je verwacht niet dat je zoiets kan krijgen als je zo jong bent. Ik heb meteen prednisolon gehad en kunsttraandruppels.

Van de week krijg ik nog een MRI-scan omdat ik veel misselijk ben. Ze hebben ook mijn bloed al 2x onderzocht. Van de 2e bloedtest heb ik nog geen uitslag. Ze hebben me ook op de ziekte van Lyme getest, maar dat had ik niet.

Ik wens iedereen die de Bells verlamming heeft veel sterkte. Het is heel moeilijk om in de spiegel te kijken en je op straat te vertonen. Dat had ik vooral in het begin. Heel erg veel sterkte allemaal.

Groetjes,
Mirella

Dit bericht heeft 1 reactie
  1. Hoi Mirella,

    Ook ik ben 24 jaar en ik heb een aangezichtsverlamming gekregen door een tumor (verlamming is dus zeer geleidelijk opgetreden in het afgelopen jaar). Bestralingen zijn nu achter de rug, maar de dokteren kunnen geen herstel beloven van mijn zenuwen. Wel druk aan de slag met acupunctuur, mimetherapie etc. Het is dus afwachten geblazen, maar ik verlies daarbij vaak hoop. Soms lijkt het iets beter te gaan, maar ontdek ik een lichte synkinese en raak ik weer in paniek.

    Hoe is het met jou afgelopen? En hoe lang heb je last gehad?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *


Gratis Consult

Schrijf je in voor een gratis consult van 15 minuten bij een van onze partners.

Schrijf je in voor een gratis consult
Back To Top