Het verhaal van Lien

Eigenlijk begon het verhaal zo’n 3 weken geleden. Op vrijdagavond komt Lien naar huis met hoofdpijn, lichte koorts en opgezette klieren in de nek en achter haar rechteroor. De huisarts wordt geconsulteerd maar kan niets vinden. Waarschijnlijk ligt er een virale infectie op de loer, maar dat zou dan de volgende dagen wel uitwijzen.

’s Zaterdags zien we dan op het aangezicht een rood vlekje, precies een muggenbeet met daarrond een lichtrode cirkel van zo’n 6 cm in doorsnede. Dit jeukt. We denken dus aan een insektenbeet en behandelen die als dusdanig. 3 dagen later is alles weg.

Maar 3 weken later klaagt Lien over hoofdpijn, aan de rechterbovenkant. Pijnstillers maken het draagbaar maar de hoofdpijn gaat niet over…… pas zondagmiddag is de hoofdpijn weg, maar…….jawel, het rechteroog kan niet meer dicht en de mond staat scheef.

De dokter raadt ons aan om naar het ziekenhuis te gaan. De kinderarts stelt aangezichtsverlamming vast, oorzaak voorlopig onbekend. Hij neemt wel nota van mijn verhaal over de ‘insektenbeet’. Maar verder zijn er geen echte indicaties van een tekenbeet. Er werd een CT-scan gemaakt, resultaat negatief en bloed getrokken. Voorlopig wachten we nog op de uitslag van de bloedtesten.

Voor alle zekerheid werd Lien opgenomen in het ziekenhuis en werd een behandeling met Prednison opgestart. Na 2 dagen mocht ze naar huis met de boodschap om te rusten, het oog te ontlasten (’s nachts af te dekken) en Prednison te nemen gedurende 10 dagen.

We hebben wel foto’s genomen om zelf de evolutie in gezichtsmimiek te volgen. Bij gelegenheid zal ik ze doormailen. Met belangstelling heb ik de verhalen op het internet gelezen, blijkbaar allemaal van Nederlandse oorsprong. Komt dit dan niet in BelgiĆ« voor? In ieder geval steekt dit wel een hart onder de riem.

Ik ben wel benieuwd hoe lang dit zal duren tot het volledig weg is.
Hilde

Update 22 augustus 2003:

Ter aanvulling van het verhaal: Ondertussen is de bloeduitslag bekend, en bevestigd met een 2e onderzoek. Lien is positief voor de ziekte van Lyme. Bijgevolg is in haar geval de link (achteraf) gemakkelijk te maken, alhoewel zij nooit enig teken van een tekenbeet heeft gezien. Nu volgt een 30 dagen antibioticum kuur om de bacterie die dus blijkbaar aan de oorsprong ligt definitief te vernietigen.

Met vriendelijke groeten,
Hilde

1 Reaktie

  1. Anne Smit schreef op april 4, 2017 at 10:18 am

    Mijn zoontje (toen 9 jaar) kwam uit school met half verlamd gezicht. meteen doorgegaan naar huisarts. Stelde Bell vast en hij kreeg direct prednison. Omdat arts zei dat oorzaak vaak Lyme is konden wij vertellen dat we ca 6 weken terug een teek uit hoofd hadden verwijderd nadat hij flink over hoofdhaar had gekrabd van de jeuk. Bloed afgenomen en doorgestuurd naar ziekenhuis. Zoontje heeft enkele dagen in ziekenhuis geleden (Bell verdween toen na een paar dagen langzaam aan) met via infuus toegediende antibiotica en daarna nog bijna twee weken via infuus thuis 2x per dag (kwam van thuiszorg iemand langs). Er werd steeds gezegd dat Lyme niet via bloed is aan te tonen. Vorig jaar later met vage klachten nogmaals gevraagd om bloedtest. Deze werd wel gedaan maar weer kregen wij te horen dat het vrijwel niet opspoorbaar was. Uit uitslagen bleek ook steeds niets. Zoontje is nu 13.

Geef een reactie